Genel

Askere Gittim Döneceğim: Mayıs 2020’de Kurumsal Bir Yapıyla Görüşmek Üzere…

Bu yazı, basit bir “6 ay içerik yayınlamayacağız” yazısı değil; 4 yıllık serüvenimi, ideallerimi, duygularımı anlatıp içimi dökmek istediğim bir içsel yolculuğun yansıması..

2016’nın sonlarında Payeplon’u kurarken bir tek idealim vardı; kendi dünyamı oluşturmak. Bunu nasıl yapacağıma dair hiçbir fikrim yoktu, yani kafamda onlarca şey vardı fakat somut olarak hiçbir şey söyleyemezdim. Kitlelere yayılmış içerik sitesi olmak, sonra kendi ofisimizi açıp marka değeri yaratmak, fanlarla aramızda Harley Davidson ya da Hard Rock Cafe benzeri ürüne dayalı fanboyluk oluşturmak vs.vs… Bu isteğimin altında büyük bir hırs ya da ihtiras yoktu aslında, sadece çocukluktan gelen bir heves. Şöyle ki; çocuk yaşlardan beri astronomiyle ilgiliyim ve özellikle Plüton’un etkisiyle kendi cüce gezegenimi kurmak istiyordum. Diğer gezegenlerin devasalığı beni ürkütüyordu fakat Plüton gibi gezegenimsi bir bağımsız dünya kurmak istiyordum, şimdi saçma gözükse de çocukca bir hayaldi işte. Payeplon’daki esas derdim de buydu aslında. Domain’i alırken de Plüton’u kendi içimde Plon diye kısaltıp başına Paye ekledim. Yani Paye-Plon, benim için kendi cüce gezegenimi kurma anlamına geliyordu. Bunu interaktif bir portala dönüştürmek için pek çok şeyi denedim aslında: Üyelerle birlikte paylaşımların yapıldığı Facebook grubu, Instagram’daki soru-cevap etkinlikleri, cüzi ücretli ya da ücretsiz seminerler… Geçen sene mezun olduktan sonra iş hayatına girişin verdiği hengamede içerikleri istediğim sıklıkta yazamadım fakat hep bir şekilde aktif olmaya çalıştım çünkü burası benim kendi gezegenimdi. Nitekim sonraki süreçte çalıştığım işlerden ayrılıp annemin hastane süreçlerine odaklandığımda da en büyük motivasyonum araştırma yapıp içerik paylaşmaktı. 23 yıllık hayatımın en zor dönemlerinden biriydi ve rahatlıkla söyleyebilirim ki beni ayakta tutan iki şey Payeplon ve basketboldu. (Umarım döndüğümde hastalığı tamamen atlatmış olacak ve ben de tüm o süreçte yaşadıklarımı ayrı bir yazıyla paylaşacağım. Hastalığı ilk öğrendiğim gün yapmaya başladığım bu totem şimdilik işe yarıyor gibi..)

Ve film şeridini hızlı sarıp şimdiye gelelim. Yarın itibariyle askere gideceğim ve hayatımın en önemli challenge’larından biri başlayacak. Bu nedenle sitenin ara vermesi sizlere saçma gelebilir, sonuçta bazı arkadaşlarımı görevlendirip sitenin bir şekilde onlar tarafından yürütülmesini sağlayabilirdim. Evet, böyle düşünüyorsanız haklılık payınız var fakat bu durumda Payeplon’a duyduğum saf ve temiz bağlılığı kaybetmiş olacaktım. Gece 2-4 nöbeti tutarken “dönünce bunları bunları yapacağım”, “şu serileri başlatacağım” kararlarını o heyecanla alıp defterime not tutamayacağım mesela o durumda. Çünkü orası artık tamamen bana bağlı olmaktan çıkacak. Bu sadece bencil değil aynı zamanda mantıksız da bir karar, kabul ediyorum. Sonuçta podcast, website ve Instagram tarafında ciddi bir takipçi kaybı olacak farkındayım. Yine de 6 ay boyunca esas motivasyonumu korumak adına mantıksız olanı seçmek istiyorum, sonuçta 4 yıl önce hiçbir beklentim olmadan siteyi kurmamı sağlayan motivasyon da buydu.

Peki şu anda böyle bir amatör karar alırken 6 ay sonra “kurumsal bir yapıya geçme kararım” ne kadar gerçekçi olabilir? Elbette bunu kanıtlayamam, sonuçta aldığım kararla söylediğim şey birbirini tutmuyor. Yine de şöyle bir tezim var; son birkaç aydır yaptığım uzun yürüyüşler sonucunda 23 yılı boşa harcadığımı fark ettim. Evet, bir şeyler yaptım fakat hiçbirisi benim istediğim beklentiler ışığında değildi. Askerlik işte tüm bunları düşünüp uygulama konusunda başlangıç noktası olacak. (Bkz. Kendime hiçbir şekilde yakıştıramadığım fazla kiloları hayatımdan çıkarmak gibi.) Eğer bunu başarabilirsem elde edeceğim momentumla diğer hedeflerimi de yapmaya başlayacağımı düşünüyorum. Tüm bunlar sonucunda artık tüm motivasyonumu bir websitesine bağlamaktan kurtulacağım. Bu da mantıklı kararlar alıp sistematik ilerlememi sağlayacak. Tabi bunları böyle yazıyorum ama hayat her zaman matematikteki gibi işlemiyor. Yine de bu senaryo ışığında ilerlese hiç fena olmaz sanki.

Yazımın sonunda tüm okuyucularımıza çok teşekkür etmek istiyorum. Bu içi boş bir teşekkür değil, gerçekten. Benimle yolculuk ettiğiniz, ifade ettiğim şeylere değer verdiğiniz, hayatımın en kötü döneminde ayağa kalkabilmem için güç verdiğiniz için yürekten gelen bir teşekkür.. 6 ay sonra daha kurumsal bir yapıya kavuşan Payeplon’da görüşmek üzere, esinlikle kalın..

1 yorum

  1. 23 yılı boşa harcadığımı fark ettim. Demek kendine büyük haksızlık! Çocukluk hayalin plüton bunu duymasın, geçmişin izleri seni bugüne taşıdı. Oraya bir teşekkür borçlusun bence ((: Ve arada ara vermek iyidir. Bu bir sonraki adim için bizi daha iyi hazırlar. Bomba gibi döneceğini umut ederim. Hayırlı teskereler…

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: